این راهنمای عمومی با منابع رسمی لینکشده بازبینی شده و جای متن دارای حق نشر استاندارد یا نظر حقوقی/مقرراتی را نمیگیرد. روش پژوهش، بازبینی و اصلاح محتوا

- ۱شناسه و دامنه
- ۲ورودی و فرایند
- ۳توزیع و مقصد
- ۴شکایت و فراخوان
این مسیر، خلاصه تحریریه است؛ جزئیات و استثناها در متن مقاله توضیح داده شدهاند.
ردیابی را با قابلیت بازیابی اشتباه نگیرید
ردیابی توان دنبالکردن تاریخچه، کاربرد یا محل یک موضوع از طریق شناسه و رکورد است. قابلیت بازیابی یعنی اطلاعات در زمان لازم پیدا و استفاده شوند. داشتن شماره سریال بدون ارتباط قابل بازیابی با مواد، فرایند و مقصد، ردیابی کامل نمیسازد.
هدف باید با نقش سازمان، نوع وسیله، ریسک و مقررات بازار تعیین شود. تولیدکننده، واردکننده، توزیعکننده و ارائهدهنده خدمت مسیرهای اطلاعاتی متفاوتی دارند.
دامنه و واحد ردیابی را تعریف کنید
مشخص کنید واحد مورد ردیابی چیست: بچ، لات، شماره سریال، نسخه نرمافزار، محموله یا ترکیبی از آنها. سطح بسیار کلی در رخداد کمک نمیکند و سطح بسیار ریز بدون نیاز، هزینه و خطای داده را بالا میبرد.
نقطه شروع و پایان، مدت نگهداری و پیوند با الزامات قانونی و مشتری باید روشن باشند. اصطلاحات شناسه در انبار، تولید، فروش و خدمات نیز یکسان فهمیده شوند.
دامنه، استاندارد هدف و وضعیت فعلی را بفرستید تا مسیر واقعی را روشن کنیم؛ بدون وعده صدور.
درخواست ارزیابی اولیهردیابی رو به عقب و رو به جلو
ردیابی رو به عقب کمک میکند منشأ ماده، قطعه، تأمینکننده، بازرسی و شرایط ساخت شناخته شود. ردیابی رو به جلو مقصد محصول، توزیع، نصب یا مشتری مرتبط را مشخص میکند. هر دو برای بررسی شکایت و اقدام میدانی مهماند.
فرایند برونسپاریشده نباید زنجیره را قطع کند. توافق کیفیت باید نوع شناسه، رکورد، زمان پاسخ و اطلاع تغییر یا عدم انطباق را تعیین کند.
وضعیت محصول را در طول فرایند حفظ کنید
شناسه باید با وضعیت پذیرش، قرنطینه، آزادسازی، عدم انطباق و بازکاری ارتباط داشته باشد. جابهجایی فیزیکی بدون ثبت وضعیت میتواند محصول نامناسب را وارد مرحله بعد کند.
در فرایند دیجیتال، کنترل دسترسی، یکپارچگی داده، پشتیبانگیری و ثبت تغییر اهمیت دارند. برچسب فیزیکی و رکورد سامانه باید با هم سازگار بمانند.
تغییر و نسخه را قابل پیگیری کنید
نسخه طراحی، نرمافزار، دستور ساخت، روش آزمون و پیکربندی ممکن است بر محصول اثر بگذارد. رکورد باید نشان دهد کدام نسخه برای کدام واحد یا بازه تولید بهکار رفته است.
تغییر تأمینکننده یا ماده نیز نیازمند نقطه اجرای مشخص است. نبود مرز روشن میان قبل و بعد تغییر، تحلیل اثر و فراخوان را دشوار میکند.
ردیابی را با سناریو آزمایش کنید
صرف مشاهده چند رکورد کافی نیست. یک محصول را از مقصد به مواد و یک بچ را از مواد به همه مقصدهای مرتبط دنبال کنید. زمان پاسخ، کاملبودن داده و اختلاف میان سیستمها را اندازه بگیرید.
سناریوی شکایت یا فراخوان آزمایشی نشان میدهد آیا تیم میتواند جمعیت اثرپذیر را دقیق تعیین کند. نتیجه باید به اصلاح داده، روش یا قرارداد منجر شود.
خطاهای رایج
- شناسه وجود دارد اما میان سیستمها پیوند ندارد.
- فرایند برونسپاریشده زنجیره اطلاعات را قطع میکند.
- نسخه نرمافزار یا طراحی به محصول مرتبط نیست.
- مدت نگهداری بدون توجه به مقررات تعیین شده است.
- امکان ردیابی فقط در حضور یک فرد وجود دارد.
- آزمون بازیابی و سناریوی فراخوان انجام نمیشود.
سه سطح ردیابی در ۱۳۴۸۵
۱۳۴۸۵ میان شناسایی، شناسایی وضعیت و ردیابی تمایز میگذارد:
۱. ردیابی محصول (Product Traceability). سازمان باید روشهای مدون ردیابی و گستره و سوابق آن را مطابق مقررات قابلاعمال تعیین کند؛ میزان ردیابی برای همه محصولات یکسان نیست.
۲. ردیابی وضعیت (Status Identification). در هر لحظه بدانید محصول در چه وضعیتی است: منتظر بازرسی، تأییدشده، ردشده، قرنطینه، ارسالشده. برچسب و وضعیت مستند، الزام است.
۳. ردیابی اجزا و مواد. برای اجزای بحرانی، ردیابی بچ/سری. اگر دستگاه مشکل داشت، بدانید کدام بچ قطعه استفاده شده — تا بتوانید دامنه فراخوان را محدود کنید، نه همه تولید.
تفاوت با ۹۰۰۱: ۹۰۰۱ ردیابی را «در صورت لزوم» میخواهد. ۱۳۴۸۵ روشهای ردیابی مدون و تعریف دامنه بر اساس مقررات را میخواهد؛ برای تجهیزات قابل کاشت، الزامات تکمیلی درباره اجزا و شرایط مرتبط وجود دارد.
فراخوان: طراحی برای بدترین روز
ردیابی، برای یک هدف ساخته میشود: فراخوان سریع و محدود. طراحی برای این روز، سه تصمیم میخواهد:
۱. اندازه بچ. بچ بزرگتر، ردیابی آسانتر اما دامنه فراخوان بزرگتر. بچ کوچکتر، ردیابی سختتر اما فراخوان محدودتر. این یک تصمیم مهندسی است، نه اداری.
۲. نگهداشت سوابق. مدت نگهداری سوابق باید دستکم عمر تجهیز طبق تعریف سازمان، با حداقل دو سال از ترخیص توسط سازمان، یا مدت مقرر در مقررات قابلاعمال باشد؛ شرایط سختگیرانهتر بازار را نیز بررسی کنید. نکتهای که در ممیزی دیده میشود: سوابق ۲ ساله برای محصولی با عمر ۵ ساله.
۳. مسیر ارتباط با مشتری. اگر لازم شد محصول را از بازار جمع کنید، چطور به همه مشتریان میرسید؟ فهرست مشتری، راه تماس، و رویه اطلاعرسانی. برای صادرات، ممکن است مسیر توزیع چندلایه باشد و این کار را سخت کند.
تمرین عملی: یک فراخوان شبیهسازیشده با یک بچ واقعی انجام دهید. زمان از تصمیم تا اطلاعرسانی به همه مشتریان را اندازه بگیرید، و ببینید چند محصول را نمیتوانستید ردیابی کنید. یافتههای این تمرین، بیشتر از هر سند، سیستم را واقعی میکند.
فناوری: از کاغذ تا شناسه
سه سطح فناوری ردیابی، با هزینه و دقت متفاوت:
۱. دستی و کاغذی. شماره بچ در برگه تولید و در برگه ارسال. ارزان، اما کند و مستعد خطا. برای تولید کمحجم، ممکن است کافی باشد به شرط نظم واقعی.
۲. بارکد. کد بچ روی برچسب و اسکن در مراحل. هزینه متوسط، دقت بالا، سرعت خوب. برای بیشتر تولیدکنندگان، نقطه تعادل است.
۳. شناسه یکتا (UDI). شناسه تجهیز معمولاً بخش شناسایی مدل و، بسته به مقررات و برچسب، بخش تولید مانند شماره بچ یا سریال دارد؛ لزوماً برای هر واحد شماره سریال یکتا نیست. الزامات UDI و پایگاه داده به بازار، نوع و رده تجهیز و استثناهای قانونی بستگی دارد.
نکته مهاجرت: فناوری را با نیاز انتخاب کنید، نه با مد روز. اگر فراخوان در سطح بچ مدنظر است، بارکد میتواند یکی از ابزارها باشد؛ کفایت آن به مقررات، قابلیت شناسایی و عملکرد واقعی سیستم بستگی دارد. اگر بازار هدف شما UDI الزام میکند، از ابتدا برنامهریزی کنید؛ افزودن آن پس از استقرار سیستم، دشوارتر است.
منابع اصلی
صفحههای مرتبط: ISO 13485:2016 ISO 10002:2018 ISO 14971:2019
برای بررسی کاربرد این موضوع در سازمان خود، دامنه و هدف پروژه را در فرم ارزیابی اولیه توضیح دهید.
درخواست ارزیابی
